Έχει παρατηρηθεί, πρόσφατα, αυξημένος κίνδυνος εμφάνισης σπονδυλικών καταγμάτων σε τυχαιοποιημένες μελέτες που συγκρίνουν την αναλγητική δράση της σπονδυλοπλαστικής σε σύγκριση με τη συντηρητική αγωγή σε ασθενείς που πάσχουν από συμπτωματικά σπονδυλικά κατάγματα.

Η συμβουλευτικη επιτροπή του FDA αποφάσισε με ψήφους 12-9 ότι τα πλεονεκτήματα της ρινικής χορήγησης καλσιτονίνης σολωμού για την θεραπεία της οστεοπόρωσης δεν υπερτερούν έναντι των κινδύνων.

Η οστεοαρθρίτιδα είναι η πιο συχνή νόσος των αρθρώσεων, καθώς περισσότερο από 40% των ηλικιωμένων άνω των 65 ετών υποφέρουν από οστεοαρθρίτιδα του γόνατος ή του ισχίου.

Η ενδομυελική ήλωση θεωρείται επιτυχής μέθοδο αντιμετώπισης των καταγμάτων του μηριαίου σε ασθενείς μετά από χρόνια λήψη διφωσφονικών.

Η χρήση των διφωσφονικών καθώς και οι ενημερωτικές καμπάνιες και εκστρατείες σχετικά με την οστεοπόρωση πιθανόν να συνέβαλαν στην μείωση της επίπτωσης των καταγμάτων του ισχίου ανεξάρτητα της ηλικίας στην Αυστραλία.

Σύμφωνα με το Διεθνές Ίδρυμα Οστεοπόρωσης (IOF), 80% των καταγματιών που αντιμετωπίζονται σε νοσοκομεία ή κλινικές δεν ελέγχονται για την ύπαρξη οστεοπόρωσης και για τον κίνδυνο πτώσεων, σημαντικοί παράγοντες που σχετίζονται με την εμφάνιση μελλοντικών καταγμάτων, πόνου, ανικανότητα της κίνησης και άλλες επιπλοκές.

Σύμφωνα με αναδρομική μελέτη που έγινε από τη Χριστιάννα Σαββίδου και παρουσιάστηκε στο American Society for Surgery of the Hand Meeting 2012, που πραγματοποιήθηκε στο Σικάγο, ασθενείς υπό αγωγή με στατίνες εμφανίζουν διπλάσιο κίνδυνο εμφάνισης αυτόματης ρήξης του περιφερικού τένοντα του δικέφαλου.

Με την πάροδο της ηλικίας παρατηρείται βαθμιαία έκπτωση της νεφρικής λειτουργίας. Η εκτίμηση αποκλειστικά και μόνο της συγκέντρωσης της κρεατινίνης στο πλάσμα οδηγεί σε υπερεκτίμηση της νεφρικής λειτουργίας. Προς αποφυγή λοιπόν πιθανής λανθασμένης αξιολόγησης συνιστάται ο υπολογισμός της κάθαρσης της κρεατινίνης, που αποτελεί και τον πιο αξιόπιστο δείκτη GFR και ειδικότερα σε περιπτώσεις ατόμων τρίτης ηλικίας.