Η ροπή στρέψης κοχλία σπονδυλικού τόξου παρουσιάζει θετική συσχέτιση με την οστική πυκνότητα κατά την τοποθέτηση των κοχλίων σε οπίσθια σπονδυλοδεσία
Οι εμβιομηχανικές μελέτες που έχουν διεξαχθεί μέχρι σήμερα, έδειξαν πως υπάρχει μεγάλη πιθανότητα χαλάρωσης των κοχλίων σπονδυλοδεσίας της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης (ΟΜΣΣ) σε οστεοπορωτικούς ασθενείς καθώς επίσης πως η χαλάρωση αυτή σχετίζεται με τη ροπή στρέψης του κοχλία στο σημείο εισόδου του.
Η παρούσα μελέτη εξετάζει τη συσχέτιση μεταξύ της οστικής πυκνότητας (BMD) και της ροπής στρέψης που απαιτείται για την τοποθέτηση των κοχλιών κατά την οπίσθια σταθεροποίηση της ΟΜΣΣ. Πραγματοποιήθηκε απορροφησιομετρία ακτίνων-Χ διπλής ενέργειας (DXA) σε 181 ασθενείς και μέτρηση της ροπής στρέψης που χρειάστηκε για την εισαγωγή του κάθε κοχλία. Οι μέσες τιμές ροπής στρέψης σε οστεοπορωτικούς ασθενείς ήταν 1.37 Nm και σε οστεοπενικούς 1.48 Nm ενώ βρέθηκαν σημαντικά μικρότερες σε σύγκριση με την αντίστοιχη σε φυσιολογικούς ασθενείς 2.08 Nm (p<0.0001). Αυτή η ροπή δεν βρέθηκε να έχει στατιστικά σημαντική διαφορά σε οστεοπορωτικούς και οστεοπενικούς ασθενείς. Επίσης, παρά το γεγονός ότι έχει αναφερθεί πως η διάμετρος των σπονδυλικών τόξων αποτελεί έναν από τους παράγοντες που επηρεάζουν τη ροπή στρέψης, δεν βρέθηκε τέτοια συσχέτιση στην παρούσα μελέτη. Αποδείχθηκε πως η BMD του συγκεκριμένου σπονδύλου που τοποθετούνται οι κοχλίες παρουσιάζει μεγαλύτερη σημασία από την συνολική BMD της ΟΜΣΣ. Τέλος, μετά από ανάλυση γραμμικής παλινδρόμησης υπολογίστηκαν οι τύποι που μπορούν να προβλέψουν την μέγιστη ροπή στρέψης, χρησιμοποιώντας την BMD του συγκεκριμένου σπονδύλου, τη συνολική BMD της ΟΜΣΣ ή την BMD του εγγύς μηριαίου.
Οι συγγραφείς του άρθρου καταλήγουν πως η μέτρηση της ροπής στρέψης σε οστεοπορωτικούς και οστεοπενικούς ασθενείς θα βοηθούσε στον προγραμματισμό της έκτασης της σπονδυλοδεσίας και της διάρκειας της μετεγχειρητικής ακινητοποίησης των ασθενών.
Βιβλιογραφία: