• Εμβολιασμός κατά της νόσου COVID-19 & Θεραπεία της οστεοπόρωσης

    Η οστεοπόρωση, ως χρόνια πάθηση, απαιτεί διαρκή ιατρική παρακολούθηση για τον περιορισμό του κινδύνου πρόσθετης οστικής απώλειας, και την εμφάνιση κατάγματος. Η καθυστέρηση ή η απότομη διακοπή ορισμένων αντιοστεοπορωτικών φαρμάκων μπορούν να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στην υγεία των ασθενών.

    Η πανδημία COVID-19 έχει επηρεάσει σοβαρά όλες τις πτυχές της ζωής παγκοσμίως και επηρέασε επίσης ασθενείς με μυοσκελετικές παθήσεις καθώς και τη φροντίδα που τους δόθηκε. Η δυνατότητα εμβολιασμού εγείρει ερωτήσεις για το αν υπάρχει αντένδειξη με τη θεραπεία της οστεοπόρωσης.

    Τα εμβόλια για τον COVID-19 (δηλαδή έναντι του νέου κορονοϊού SARS-CoV-2) που έχουν λάβει και θα λάβουν σχετική έγκριση μπορούν να χρησιμοποιηθούν με ασφάλεια σε ασθενείς με οστεοπόρωση, καθώς και σε ασθενείς που λαμβάνουν φαρμακευτική αγωγή.

  • Επικαιροποίηση των Κατευθυντήριων Οδηγιών του ΕΛΙΟΣ για την αναβολική θεραπεία

    ΕΠΙΚΑΙΡΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΚΑΤΕΥΘΥΝΤΗΡΙΩΝ ΟΔΗΓΙΩΝ ΤΟΥ ΕΛΙΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΒΟΛΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

     

    Καθώς μετά την εκπόνηση των κατευθυντήριων οδηγιών του ΕΛ.Ι.ΟΣ για την αντιμετώπιση της οστεοπόρωσης, διάφορες ρυθμιστικές αρχές σε όλο τον κόσμο (ΗΠΑ-Καναδά, Ευρώπη, Ιαπωνία) ενέκριναν τη Ρομοσοζουμάμπη (Romosozumab), μια νέα αναβολική αγωγή με διαφορετικό μηχανισμό δράσης από την τεριπαρατίδη και την αμπαλοπαρατίδη για την αντιμετώπιση της οστεοπόρωσης, θεωρήσαμε απαραίτητο να επικαιροποιήσουμε τις υπάρχουσες οδηγίες στο κεφάλαιο της αναβολικής αγωγής.

     

    ΡΟΜΟΣΟΖΟΥΜΑΜΠΗ

    Η ρομοσοζουμάμπη είναι ένα αναβολικό φάρμακο που αυξάνει την οστική παραγωγή και μειώνει την οστική απορρόφηση. Χορηγείται μια φορά τον μήνα (210 mg) για 1 έτος και η χορήγησή του συνοδεύεται από μεγάλες αυξήσεις της οστικής πυκνότητας τόσο της σπονδυλικής στήλης όσο και του ισχίου συνέπεια της διέγερσης της οστικής κατασκευής [1].

    Δυο μεγάλες κλινικές μελέτες διενεργήθηκαν για να ελέγξουν την αποτελεσματικότητα του φαρμάκου στη μείωση των σπονδυλικών και μη σπονδυλικών καταγμάτων. Η μελέτη FRAME (Fracture Study in Postmenopausal Women with Osteoporosis) [2] περιέλαβε 7180 μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες στις οποίες χορηγήθηκε μηνιαία ρομοσοζουμάμπη ή placebo. Η ανάλυση των δεδομένων έδειξε ότι η ρομοσοζουμάμπη μείωσε σε 1 έτος τα σπονδυλικά κατάγματα κατά 73% σε σύγκριση με την ομάδα placebo [Σχετικός κίνδυνος (ΣΚ) 0.27; 95% διάστημα εμπιστοσύνης (ΔΕ) 0.16-0.47], αλλά όχι τα μη σπονδυλικά κατάγματα. Τους επόμενους 12 μήνες όλοι οι ασθενείς συνέχισαν με δενοσουμάμπη. Στους 24 μήνες οι ασθενείς που είχαν ξεκινήσει με ρομοσοζουμάμπη και συνέχισαν με δενοσουμάμπη είχαν 75% μείωση των νέων σπονδυλικών καταγμάτων (ΣΚ 0.25; 95% ΔΕ 0.16-0.40). Τέλος, στη μελέτη επέκτασης της FRAME στην οποία χορηγήθηκε δενοσουμάμπη 1 ακόμα έτος (συνολικά 1 έτος ρομοσοζουμάμπη και 2 έτη δενοσουμάμπη) διατηρήθηκε όχι μόνο ο μειωμένος κίνδυνος κατάγματος αλλά και οι αυξήσεις της οστικής πυκνότητας στο ισχίο και τη σπονδυλική στήλη [3].

    Στην ARCH (Active-Controlled Fracture Study in Postmenopausal Women with Osteoporosis at High Risk) μελέτη [4], 1 έτος θεραπεία με ρομοσοζουμάμπη ακολουθούμενη από 1 έτος αλενδρονάτη συγκρίθηκε με τη χορήγηση 2 ετών αλενδρονάτης σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με υψηλό κίνδυνο για κάταγμα. Η μελέτη έδειξε ότι η αλληλουχία ρομοσοζουμάμπη/αλενδρονάτη συγκρινόμενη με την αλενδρονάτη/αλενδρονάτη συνοδεύεται από 48% μείωση των σπονδυλικών καταγμάτων σε 24 μήνες (ΣΚ 0.52; 95% ΔΕ 0.40-0.66), 38% μείωση του κινδύνου κατάγματος του ισχίου [Λόγος κινδύνου (ΛΚ) 0.62; 95% ΔΕ 0.42-0.92] και 19% μείωση του κινδύνου μη σπονδυλικού κατάγματος (ΛΚ 0.81; 95% ΔΕ 0.66-0.99).

    Η ρομοσοζουμάμπη έχει επίσης χορηγηθεί και σε άνδρες με οστεοπόρωση [5], χωρίς προς το παρόν να έχει πάρει έγκριση.

    Τέλος, μια συστηματική ανασκόπηση σχετικά με τις προτιμήσεις των ασθενών ανέφερε ότι οι ενέσεις δεν ενοχλούν τους ασθενείς εάν αυτές δεν είναι συχνές [6].

     

    ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΑ ΣΥΜΒΑΝΤΑ

    Στη μελέτη FRAME [2] δεν υπήρχαν διαφορές μεταξύ της ομάδας της ρομοσοζουμάμπης και της ομάδας placebo όσον αφορά τα καρδιαγγειακά συμβάντα ενώ στη μελέτη ARCH [4] παρατηρήθηκε ανισορροπία το πρώτο έτος θεραπείας με 50 ασθενείς της ομάδας της ρομοσοζουμάμπης σε σύγκριση με 38 της ομάδας της αλενδρονάτης να αναφέρουν μείζονα καρδιαγγειακά συμβάντα [Odds ratio (OR) 1.31; 95% ΔΕ 0,85-2.00]. Επειδή στη μελέτη ARCH η σύγκριση έγινε με την αλενδρονάτη συζητείται η υπόθεση η αλενδρονάτη να μειώνει τα καρδιαγγειακά συμβάντα [7]. Το θέμα όμως αυτό είναι αβέβαιο την παρούσα στιγμή και παρά το γεγονός ότι οι αριθμοί των καρδιαγγειακών συμβαμάτων είναι μικροί και τα διαστήματα εμπιστοσύνης μεγάλα, ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός φαρμάκων [8] (όπως και οι υπόλοιποι ρυθμιστικοί οργανισμοί [9]) έθεσε μια προειδοποίηση στην έγκριση του φαρμάκου ώστε να μην χορηγείται σε ασθενείς με ιστορικό εμφράγματος του μυοκαρδίου ή αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου.

    Επίσης στη μελέτη FRAME [2], αναφέρθηκε μια περίπτωση οστεονέκρωσης της γνάθου στην ομάδα της ρομοσοζουμάμπης και καμία στην ομάδα placebo. Μια ακόμη περίπτωση παρατηρήθηκε κατά τη διάρκεια της χορήγησης δενοσουμάμπης σε μια γυναίκα που είχε πάρει πριν ρομοσοζουμάμπη. Στη μελέτη ARCH [4] περιπτώσεις οστεονέκρωσης της γνάθου δεν αναφέρθηκαν κατά το πρώτο έτος θεραπείας ενώ 2 περιπτώσεις αναφέρθηκαν κατά το δεύτερο έτος, 1 στην ομάδα που πήρε μόνο αλενδρονάτη και 1 στην ομάδα που πήρε ρομοσοζουμάμπη και συνέχισε με αλενδρονάτη.

    Όσον αφορά τα άτυπα κατάγματα του μηριαίου στη μελέτη FRAME [2] παρατηρήθηκε 1 τέτοιο κάταγμα σε ασθενή που έλαβε ρομοσοζουμάμπη.

    Κατά τη διάρκεια της μελέτης ARCH [4] αναφέρθηκαν 6 άτυπα κατάγματα του μηριαίου κατά το δεύτερο έτος της μελέτης, 4 στην ομάδα που έλαβε μόνο αλενδρονάτη και 2 στην ομάδα ρομοσοζουμάμπη/αλενδρονάτη.

    Τοπικές αντιδράσεις στις θέσεις της ένεσης παρατηρήθηκαν σε ποσοστό 3% στην ομάδα placebo και 5% στην ομάδα της ρομοσοζουμάμπης κατά τη διάρκεια της μελέτης FRAME. Παρόμοια ποσοστά παρατηρήθηκαν και στη μελέτη ARCH [9].

    Τέλος, η θεραπεία με ρομοσοζουμάμπη δεν συνοδεύεται από ανάπτυξη νέων όγκων κατά τη διάρκεια των μελετών που χορηγήθηκε.

     

    ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

    Η ρομοσοζουμάμπη μειώνει τα σπονδυλικά, μη σπονδυλικά και τα κατάγματα του ισχίου σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με οστεοπόρωση και αυξημένο κίνδυνο κατάγματος.

     

    ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ

    • Η ρομοσοζουμάμπη αποτελεί φάρμακο πρώτης επιλογής για μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με οστεοπόρωση, και αυξημένο κίνδυνο για κάταγμα (Bαθμός Α).
    • Η συνιστώμενη δόση είναι 210 mg με υποδόρια ένεση μηνιαία και η διάρκεια θεραπείας είναι 1 έτος.
    • Δεν συνιστάται η χορήγησή της σε ασθενείς με ιστορικό εμφράγματος του μυοκαρδίου ή αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου.
    • Οι μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες που συμπληρώνουν την αγωγή με ρομοσοζουμάμπη συστήνεται να συνεχίσουν με αντικακαταβολική αγωγή ώστε να διατηρήσουν τα κέρδη της αύξησης της οστικής πυκνότητας και του μειωμένου κινδύνου κατάγματος (Βαθμός Α).

     

     ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

    1. Holdsworth G, Roberts SJ, Ke HZ. Novel actions of sclerostin on bone. J Mol Endocrinol. 2019;62(2):R167–R185.

    2. Cosman F, Crittenden DB, Adachi JD, et al. Romosozumab treatment in postmenopausal women with osteoporosis. N Engl J Med. 2016;375(16):1532–1543.

    3. Lewiecki EM, Dinavahi RV, Lazaretti-Castro M, et al. One year of romosozumab followed by two years of denosumab maintains fracture risk reductions: results of the FRAME extension study. JBone Miner Res. 2019;34(3):419–428.

    4. Saag KG, Petersen J, Brandi ML, et al. Romosozumab or alendronate for fracture prevention in women with osteoporosis.

    N Engl J Med. 2017;377(15):1417–1427.

    5. Lewiecki EM, Blicharski T, Goemaeire S, et al. A phase III randomized placebo-controlled trial to evaluate efficacy and safety of romosozumab in men with osteoporosis. J Clin Endocrinol Metab. 2018;103:3183-3193.

    6. Barrionuevo P, Gionfriddo MR, Castaneda-Guarderas A, et al. Women’s values and preferences regarding osteoporosis treatments: a systematic review. J Clin Endocrinol Metab.

    2019;104(5):1631–1636.

    7. Kang JH, Keller JJ, Lin HC. Bisphosphonates reduced the risk of acute myocardial infarction: a 2-year follow-up study. Osteoporos Int. 2013;24(1):271–277.

    8. 17 October 2019, EMA/546072/2019. Committee for Medicinal Products for Human Use (CHMP).

    9. Food and Drug Administration. FDA Briefing Document: Meeting of the Bone, Reproductive and Urologic Drugs Advisory Committee. 2019.

     

    Για να κατεβάσετε το αρχείο σε pdf, παρακαλώ πατήστε εδώ

     

    Για να κατεβάσετε τη μονογραφία "Κατευθυντήριες γραμμές για τη διάγνωση και αντιμετώπιση της οστεοπόρωσης στην Ελλάδα", παρακαλώ πατήστε εδώ

  • Ομιλίες από τη διαδικτυακή επιστημονική συνάντηση ΕΛΙΟΣ-ΕΕΜΜΟ "Φθινοπωρινές Ημέρες Οστεοπόρωσης"

    Η διαδικτυακή κοινή επιστημονική συνάντηση ΕΛΙΟΣ - ΕΕΜΜΟ "Φθινοπωρινές Ημέρες Οστεοπόρωσης" παρουσιάζεται στο επίσημο κανάλι του Ελληνικού Ιδρύματος Οστεοπόρωσης στο youtube.
     
    Μπορείτε να παρακολουθήσετε τις ομιλίες και τα περιστατικά στο παρακάτω link:
     
  • ΕΓΚΡΙΣΗ ΤΟΥ EMA ΓΙΑ ΤΟ EVENITY (ROMOSOZUMAB) ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΠΑΝΕΞΕΤΑΣΗ

    Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων (ΕΜΑ) γνωμοδότησε τελικά θετικά για την έγκριση του Evenity (Romosozumab) μετά από επαναξιολόγηση της αρχικής του αρνητικής απόφασης τον Ιούλιο 2019. Η ένδειξη χορήγησης είναι περιορισμένη σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με σοβαρή οστεοπόρωση και αυξημένο κίνδυνο κατάγματος.

     

    Για να κατεβάσετε την απόφαση του EMA, παρακαλώ πατήστε εδώ

seractil 1016x130

Διατροφή & Σκελετική Υγεία

Διατροφή & Σκελετική Υγεία

Μερόπη Κοντογιάννη

Αμαλία Τσαγκάρη

Αθήνα, 2009

 

Η διατροφή αποτέλεσε από τους αρχαιότατους χρόνους ένα αναγνωρισμένο παράγοντα διατήρησης της υγείας του ανθρώπου. Η διαπίστωση θεραπευτικών ιδιοτήτων από πολλές φυσικές πηγές (τρόφιμα, ποτά, φυτικές και ζωϊκές ουσίες κ.λπ.) έθεσε ουσιαστικά τα θεμέλια της ιατρικής θεραπευτικής και προοδευτικά εξελίχθηκε στη σημερινή φαρμακευτική επιστήμη. Παρά όμως τη μακρόχρονη και επίμονη ενασχόλησή της πάνω στη σημασία των τροφίμων για την διατήρηση της υγείας, η επιστημονική έρευνα εξακολουθεί να προβληματίζεται για πληθώρα ερωτημάτων, ιδιαίτερα σχετικά με τις μακρόχρονες επιπτώσεις της λήψης τροφίμων στην υγεία και ο ιατρικός κόσμος να γίνεται αποδέκτης αντιφατικών αποτελεσμάτων μεγάλων επιδημιολογικών μελετών σχετικά με τις επιπτώσεις αυτές.


Η σκελετική υγεία ασφαλώς επηρεάζεται από τις διατροφικές συνήθειες, τόσο θετικά όσο και αρνητικά. Τα πρακτικά ερωτήματα που προκύπτουν από την συναφή βιβλιογαφία αναλύονται με επιστημονικό τρόπο και μεθοδικότητα στην παρούσα μονογραφία. Η μονογραφία αυτή δεν απευθύνεται έτσι μόνο στους διαιτολόγους αλλά και σε όλους τους κλινικούς ιατρούς και τις συναφείς επιστήμες που ασχολούνται με την φυσιολογία και την παθολογία του μυοσκελετικού συστήματος.


Για να κατεβάσετε το pdf.πατήστε εδώ

Η Άσκηση της Οστεοπόρωσης & της Πρόληψης των Πτώσεων

Η Άσκηση της Οστεοπόρωσης & της Πρόληψης των Πτώσεων

Iωάννης Ελ. Διονυσιώτης

Αθήνα, 2008

 

Η άσκηση σαν ουσιαστικός παράγοντας για την πρόληψη ή ακόμα και την βελτίωση της οστικής απώλειας έχει επισημανθεί από πλήθος μελετών. Η αναγκαιότητα της διατήρησης επαρκών μηχανικών φορτίων στον σκελετό δεν είναι απόλυτα κατανοητή στον σημερινό άνθρωπο, αφού ο τεχνολογικός εξοπλισμός (μέσα μετακίνησης, οικιακός εξοπλισμός, εύκολη προμήθεια τροφής κ.λπ.) του έχει εξασφαλίσει την επιβίωση και την κάλυψη των αναγκών του χωρίς ιδιαίτερη σωματική καταπόνηση. Η παγίδα αυτή που επιτρέπει την αποφυγή της καθημερινής μυϊκής άσκησης έχει ασφαλώς σαν άμεση συνέπεια την υποβάθμιση του φυσιολογικού ρόλου του μυοσκελετικού συστήματος στον σύγχρονο άνθρωπο και έμμεσα στην πρόκληση παθολογικών καταστάσεων, όπως στο προκείμενο είναι το οστεοπορωτικό σύνδρομο. Ο σύγχρονος άνθρωπος πλανάται νομίζοντας ότι οι πρόοδοι στην φαρμακευτική και την ιατρική θα του προσφέρουν άλλες περισσότερο αποτελεσματικές και ανώδυνες λύσεις, αποφεύγοντας έτσι την άσκηση.

Η Μονογραφία αυτή προσφέρεται σαν βοήθημα του κλινικού ιατρού, τόσο στην θεωρητική κατανόηση των μηχανισμών της δράσης της άσκησης στην φυσιολογία του σκελετού, όσο και στην προσφορά των επιτρεπόμενων πρακτικών τεχνικών αντιμετώπισης των οστεοπορωτικών ασθενών από τον ιατρό τους και οδηγίες για την καλύτερη και μακρόχρονη συμμόρφωση στην θεραπευτική αυτή μέθοδο.


Για να κατεβάσετε το pdf.πατήστε εδώ

Εργαστηριακή Προσέγγιση της Οστεοπόρωσης & Ποιοτική Διασφάλιση των Μετρήσεων

Εργαστηριακή Προσέγγιση της Οστεοπόρωσης & Ποιοτική Διασφάλιση των Μετρήσεων

Σ.Τουρνής, Χρ.Μπαλτάς, Αλ.Μπαλανίκα, Ε.Φαβίου, Πλ.Δήμου, Π.Ράπτου, Π.Δημητρίου, Γ.Π.Λυρίτης

Αθήνα, 2005

Μετά την επιτυχή έκδοση των Κατευθυντηρίων Γραμμών για την Διάγνωση και Θεραπεία της Οστεοπόρωσης που κυκλοφόρησε το Ελληνικό Ίδρυμα Οστεοπόρωσης σε μεγάλο αριθμό Eλλήνων Κλινικών Ιατρών και άλλων Επιστημόνων Υγείας με ιδιαίτερη χαρά, παρουσιάζονται σήμερα οι Κατευθυντήριες Γραμμές για την Διάγνωση των Μεταβολικών Νοσημάτων των Οστών. Το κείμενο αυτό προέκυψε σαν αποτέλεσμα της Συναινετικής Συνεδρίας που έγινε στις 12 Δεκεμβρίου 2004 των συναφών Επιστημονικών Εταιρειών και συγκεκριμένα της Ελληνικής Ακτινολογικής Εταιρείας, της Ελληνικής Εταιρείας Ιατρικής Βιοχημείας, της Eλληνικής Eταιρείας Ιατρικής και φυσικά του Eλληνικού Ιδρύματος Οστεοπόρωσης.


Σκοπός της κοινής αυτής διατύπωσης ήταν η αποσαφήνιση των βασικών τεκμηριωμένων αρχών που διέπουν την μεθοδολογία, τις κλινικές εφαρμογές και τις τεχνικές ιδιαιτερότητες των διαγνωστικών μεθόδων που χρησιμοποιούνται στα Mεταβολικά νοσήματα των οστών. Με την απλοποιημένη και έγκυρη διατύπωση που γίνεται στο κείμενο που ακολουθεί ελπίζουμε ότι διευκολύνεται ο μεγάλος αριθμός των συναδέλφων που ασκούν την Κλινική Ακτινολογία και την Κλινική Βιοχημεία στην λήψη των απαραίτητων μέτρων για την καλύτερη εκτέλεση των σχετικών εξετάσεων.


Ειδικότερα στο αντικείμενο των Βιοχημικών Οστικών Δεικτών είμαστε ευτυχείς διότι παρουσιάζονται για πρώτη φορά αναλυτικές κατευθυντήριες γραμμές στην κλινική τους εφαρμογή. Λόγω του μεγάλου όγκου πληροφορίας στον τομέα αυτό δεν κρίθηκε σκόπιμη η επέκταση στην παρούσα συναινετική συνεδρίαση στη διαγνωστική των διαταραχών της ομοιστασίας των ασβεστίου, φωσφόρου και των ασβεστιοτρόπων ορμονών, πράγμα που αναμένεται να γίνει σε επόμενη περεμφερή εκδήλωση.


Για να κατεβάσετε το pdf.πατήστε εδώ

 

Ανδρική Οστεοπόρωση

Ανδρική Οστεοπόρωση

Γεώργιος Τροβάς

Αθήνα, 2004

 

Αποτελεί γεγονός ότι η οστεοπόρωση στους άνδρες παρουσίαζε ανέκαθεν ένα έλλειμμα επιστημονικών γνώσεων, με αποτέλεσμα την ασάφεια όσον αφορά στην έγκαιρη πρόληψη και αντιμετώπισή της. Παρ’όλο που επιδημιολογικά το νόσημα αυτό είναι αρκετά συχνό και οι επιπτώσεις του σοβαρές, οι προσπάθειες για τη διάδοση της πρόληψής του και την έγκαιρη θεραπεία του παραμένουν σποραδικές και σε μεγάλο βαθμό αναποτελεσματικές. Κύριος λόγος για την κατάσταση αυτή είναι, εκτός του γεγονότος ότι η γυναικεία οστεοπόρωση μονοπωλεί σχεδόν το ενδιαφέρον των επιστημόνων, το γεγονός ότι υπάρχει αδιαφορία από τους ενδιαφερόμενους, δηλαδή τους άνδρες.

Οι άνδρες φαίνεται ότι επιδεικνύουν μία έλλειψη προσαρμοστικότητας στις Βιολογικές Μεταβολές που επισυμβαίνουν με την πάροδο του χρόνου, σε αντίθεση με τις γυναίκες στις οποίες όλες οι βιολογικές μεταβολές είναι σαφώς οριοθετημένες και εύλογα οδηγούν σε προσαρμοστικές ενέργειες. Η εμμηναρχή, η κύηση και ο τοκετός, τέλος δε η εμμηνόπαυση σημαδεύουν ουσιαστικά τη ζωή της γυναίκας και της επιβάλλουν αλλαγή βιολογικής και κοινωνικής στάσης. Αντίθετα, οι άνδρες στερούνται ουσιαστικά από βιολογικές οριοθετήσεις και δείχνουν να διολισθαίνουν μέσα στον χρόνο, διατηρώντας την αφέλεια της μη βιολογικής επίπτωσης από την πάροδο της ηλικίας στον οργανισμό τους. Εάν αυτή η τοποθέτηση είναι σωστή, εξηγείται με απλό τρόπο γιατί οι άνδρες αδιαφορούν για την πρόληψη των ηλικιοεξαρτώμενων νοσημάτων, σε ακραίες δε περιπτώσεις αρνούνται να αποδεχθούν τα εμφανή συμπτώματα των ήδη εμφανισθέντων ηλικιοεξαρτώμενων παθήσεων.

Πρέπει επομένως να αποδεχθούμε, οι ασχολούμενοι με τα νοσήματα αυτά, την εγγενή δυσκολία για την οργάνωση αποτελεσματικών προγραμμάτων πρόληψης της ανδρικής οστεοπόρωσης. Σίγουρα τα προγράμματα αυτά πρέπει να είναι διαφορετικά από τα αντίστοιχα γυναικεία! O Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (WHO) και το Διεθνές Ίδρυμα Οστεοπόρωσης (IOF) πρέπει να συντονίσουν και να επιτείνουν τις προσπάθειές τους στον τομέα αυτό. Όσον αφορά στον Ελληνικό χώρο, το Ελληνικό Ίδρυμα Οστεοπόρωσης (ΕΛΙΟΣ) έχει ορίσει σαν τέταρτο σκέλος των προτεραιοτήτων του την Ανδρική Οστεοπόρωση, μετά, 1) τη συνεργασία των ιατρικών και βιολογικών επιστημών, 2) την ανάδειξη της έννοιας της Μυοσκελετικής Υγείας, σαν στόχου για σφαιρική αντιμετώπιση των παθήσεων του μυοσκελετικού συστήματος και 3) την ανάδειξη της ανάγκης οργάνωσης και αποτελεσματικής συνεργασίας της Θεραπευτικής Ομάδας για την υποστήριξη των ασθενών με παθήσεις του Μυοσκελετικού Συστήματος.

 

Για να κατεβάσετε το pdf.πατήστε εδώ