• Επικαιροποίηση των Κατευθυντήριων Οδηγιών του ΕΛΙΟΣ για την αναβολική θεραπεία

    ΕΠΙΚΑΙΡΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΚΑΤΕΥΘΥΝΤΗΡΙΩΝ ΟΔΗΓΙΩΝ ΤΟΥ ΕΛΙΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΒΟΛΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

     

    Καθώς μετά την εκπόνηση των κατευθυντήριων οδηγιών του ΕΛ.Ι.ΟΣ για την αντιμετώπιση της οστεοπόρωσης, διάφορες ρυθμιστικές αρχές σε όλο τον κόσμο (ΗΠΑ-Καναδά, Ευρώπη, Ιαπωνία) ενέκριναν τη Ρομοσοζουμάμπη (Romosozumab), μια νέα αναβολική αγωγή με διαφορετικό μηχανισμό δράσης από την τεριπαρατίδη και την αμπαλοπαρατίδη για την αντιμετώπιση της οστεοπόρωσης, θεωρήσαμε απαραίτητο να επικαιροποιήσουμε τις υπάρχουσες οδηγίες στο κεφάλαιο της αναβολικής αγωγής.

     

    ΡΟΜΟΣΟΖΟΥΜΑΜΠΗ

    Η ρομοσοζουμάμπη είναι ένα αναβολικό φάρμακο που αυξάνει την οστική παραγωγή και μειώνει την οστική απορρόφηση. Χορηγείται μια φορά τον μήνα (210 mg) για 1 έτος και η χορήγησή του συνοδεύεται από μεγάλες αυξήσεις της οστικής πυκνότητας τόσο της σπονδυλικής στήλης όσο και του ισχίου συνέπεια της διέγερσης της οστικής κατασκευής [1].

    Δυο μεγάλες κλινικές μελέτες διενεργήθηκαν για να ελέγξουν την αποτελεσματικότητα του φαρμάκου στη μείωση των σπονδυλικών και μη σπονδυλικών καταγμάτων. Η μελέτη FRAME (Fracture Study in Postmenopausal Women with Osteoporosis) [2] περιέλαβε 7180 μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες στις οποίες χορηγήθηκε μηνιαία ρομοσοζουμάμπη ή placebo. Η ανάλυση των δεδομένων έδειξε ότι η ρομοσοζουμάμπη μείωσε σε 1 έτος τα σπονδυλικά κατάγματα κατά 73% σε σύγκριση με την ομάδα placebo [Σχετικός κίνδυνος (ΣΚ) 0.27; 95% διάστημα εμπιστοσύνης (ΔΕ) 0.16-0.47], αλλά όχι τα μη σπονδυλικά κατάγματα. Τους επόμενους 12 μήνες όλοι οι ασθενείς συνέχισαν με δενοσουμάμπη. Στους 24 μήνες οι ασθενείς που είχαν ξεκινήσει με ρομοσοζουμάμπη και συνέχισαν με δενοσουμάμπη είχαν 75% μείωση των νέων σπονδυλικών καταγμάτων (ΣΚ 0.25; 95% ΔΕ 0.16-0.40). Τέλος, στη μελέτη επέκτασης της FRAME στην οποία χορηγήθηκε δενοσουμάμπη 1 ακόμα έτος (συνολικά 1 έτος ρομοσοζουμάμπη και 2 έτη δενοσουμάμπη) διατηρήθηκε όχι μόνο ο μειωμένος κίνδυνος κατάγματος αλλά και οι αυξήσεις της οστικής πυκνότητας στο ισχίο και τη σπονδυλική στήλη [3].

    Στην ARCH (Active-Controlled Fracture Study in Postmenopausal Women with Osteoporosis at High Risk) μελέτη [4], 1 έτος θεραπεία με ρομοσοζουμάμπη ακολουθούμενη από 1 έτος αλενδρονάτη συγκρίθηκε με τη χορήγηση 2 ετών αλενδρονάτης σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με υψηλό κίνδυνο για κάταγμα. Η μελέτη έδειξε ότι η αλληλουχία ρομοσοζουμάμπη/αλενδρονάτη συγκρινόμενη με την αλενδρονάτη/αλενδρονάτη συνοδεύεται από 48% μείωση των σπονδυλικών καταγμάτων σε 24 μήνες (ΣΚ 0.52; 95% ΔΕ 0.40-0.66), 38% μείωση του κινδύνου κατάγματος του ισχίου [Λόγος κινδύνου (ΛΚ) 0.62; 95% ΔΕ 0.42-0.92] και 19% μείωση του κινδύνου μη σπονδυλικού κατάγματος (ΛΚ 0.81; 95% ΔΕ 0.66-0.99).

    Η ρομοσοζουμάμπη έχει επίσης χορηγηθεί και σε άνδρες με οστεοπόρωση [5], χωρίς προς το παρόν να έχει πάρει έγκριση.

    Τέλος, μια συστηματική ανασκόπηση σχετικά με τις προτιμήσεις των ασθενών ανέφερε ότι οι ενέσεις δεν ενοχλούν τους ασθενείς εάν αυτές δεν είναι συχνές [6].

     

    ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΑ ΣΥΜΒΑΝΤΑ

    Στη μελέτη FRAME [2] δεν υπήρχαν διαφορές μεταξύ της ομάδας της ρομοσοζουμάμπης και της ομάδας placebo όσον αφορά τα καρδιαγγειακά συμβάντα ενώ στη μελέτη ARCH [4] παρατηρήθηκε ανισορροπία το πρώτο έτος θεραπείας με 50 ασθενείς της ομάδας της ρομοσοζουμάμπης σε σύγκριση με 38 της ομάδας της αλενδρονάτης να αναφέρουν μείζονα καρδιαγγειακά συμβάντα [Odds ratio (OR) 1.31; 95% ΔΕ 0,85-2.00]. Επειδή στη μελέτη ARCH η σύγκριση έγινε με την αλενδρονάτη συζητείται η υπόθεση η αλενδρονάτη να μειώνει τα καρδιαγγειακά συμβάντα [7]. Το θέμα όμως αυτό είναι αβέβαιο την παρούσα στιγμή και παρά το γεγονός ότι οι αριθμοί των καρδιαγγειακών συμβαμάτων είναι μικροί και τα διαστήματα εμπιστοσύνης μεγάλα, ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός φαρμάκων [8] (όπως και οι υπόλοιποι ρυθμιστικοί οργανισμοί [9]) έθεσε μια προειδοποίηση στην έγκριση του φαρμάκου ώστε να μην χορηγείται σε ασθενείς με ιστορικό εμφράγματος του μυοκαρδίου ή αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου.

    Επίσης στη μελέτη FRAME [2], αναφέρθηκε μια περίπτωση οστεονέκρωσης της γνάθου στην ομάδα της ρομοσοζουμάμπης και καμία στην ομάδα placebo. Μια ακόμη περίπτωση παρατηρήθηκε κατά τη διάρκεια της χορήγησης δενοσουμάμπης σε μια γυναίκα που είχε πάρει πριν ρομοσοζουμάμπη. Στη μελέτη ARCH [4] περιπτώσεις οστεονέκρωσης της γνάθου δεν αναφέρθηκαν κατά το πρώτο έτος θεραπείας ενώ 2 περιπτώσεις αναφέρθηκαν κατά το δεύτερο έτος, 1 στην ομάδα που πήρε μόνο αλενδρονάτη και 1 στην ομάδα που πήρε ρομοσοζουμάμπη και συνέχισε με αλενδρονάτη.

    Όσον αφορά τα άτυπα κατάγματα του μηριαίου στη μελέτη FRAME [2] παρατηρήθηκε 1 τέτοιο κάταγμα σε ασθενή που έλαβε ρομοσοζουμάμπη.

    Κατά τη διάρκεια της μελέτης ARCH [4] αναφέρθηκαν 6 άτυπα κατάγματα του μηριαίου κατά το δεύτερο έτος της μελέτης, 4 στην ομάδα που έλαβε μόνο αλενδρονάτη και 2 στην ομάδα ρομοσοζουμάμπη/αλενδρονάτη.

    Τοπικές αντιδράσεις στις θέσεις της ένεσης παρατηρήθηκαν σε ποσοστό 3% στην ομάδα placebo και 5% στην ομάδα της ρομοσοζουμάμπης κατά τη διάρκεια της μελέτης FRAME. Παρόμοια ποσοστά παρατηρήθηκαν και στη μελέτη ARCH [9].

    Τέλος, η θεραπεία με ρομοσοζουμάμπη δεν συνοδεύεται από ανάπτυξη νέων όγκων κατά τη διάρκεια των μελετών που χορηγήθηκε.

     

    ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

    Η ρομοσοζουμάμπη μειώνει τα σπονδυλικά, μη σπονδυλικά και τα κατάγματα του ισχίου σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με οστεοπόρωση και αυξημένο κίνδυνο κατάγματος.

     

    ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ

    • Η ρομοσοζουμάμπη αποτελεί φάρμακο πρώτης επιλογής για μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με οστεοπόρωση, και αυξημένο κίνδυνο για κάταγμα (Bαθμός Α).
    • Η συνιστώμενη δόση είναι 210 mg με υποδόρια ένεση μηνιαία και η διάρκεια θεραπείας είναι 1 έτος.
    • Δεν συνιστάται η χορήγησή της σε ασθενείς με ιστορικό εμφράγματος του μυοκαρδίου ή αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου.
    • Οι μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες που συμπληρώνουν την αγωγή με ρομοσοζουμάμπη συστήνεται να συνεχίσουν με αντικακαταβολική αγωγή ώστε να διατηρήσουν τα κέρδη της αύξησης της οστικής πυκνότητας και του μειωμένου κινδύνου κατάγματος (Βαθμός Α).

     

     ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

    1. Holdsworth G, Roberts SJ, Ke HZ. Novel actions of sclerostin on bone. J Mol Endocrinol. 2019;62(2):R167–R185.

    2. Cosman F, Crittenden DB, Adachi JD, et al. Romosozumab treatment in postmenopausal women with osteoporosis. N Engl J Med. 2016;375(16):1532–1543.

    3. Lewiecki EM, Dinavahi RV, Lazaretti-Castro M, et al. One year of romosozumab followed by two years of denosumab maintains fracture risk reductions: results of the FRAME extension study. JBone Miner Res. 2019;34(3):419–428.

    4. Saag KG, Petersen J, Brandi ML, et al. Romosozumab or alendronate for fracture prevention in women with osteoporosis.

    N Engl J Med. 2017;377(15):1417–1427.

    5. Lewiecki EM, Blicharski T, Goemaeire S, et al. A phase III randomized placebo-controlled trial to evaluate efficacy and safety of romosozumab in men with osteoporosis. J Clin Endocrinol Metab. 2018;103:3183-3193.

    6. Barrionuevo P, Gionfriddo MR, Castaneda-Guarderas A, et al. Women’s values and preferences regarding osteoporosis treatments: a systematic review. J Clin Endocrinol Metab.

    2019;104(5):1631–1636.

    7. Kang JH, Keller JJ, Lin HC. Bisphosphonates reduced the risk of acute myocardial infarction: a 2-year follow-up study. Osteoporos Int. 2013;24(1):271–277.

    8. 17 October 2019, EMA/546072/2019. Committee for Medicinal Products for Human Use (CHMP).

    9. Food and Drug Administration. FDA Briefing Document: Meeting of the Bone, Reproductive and Urologic Drugs Advisory Committee. 2019.

     

    Για να κατεβάσετε το αρχείο σε pdf, παρακαλώ πατήστε εδώ

     

    Για να κατεβάσετε τη μονογραφία "Κατευθυντήριες γραμμές για τη διάγνωση και αντιμετώπιση της οστεοπόρωσης στην Ελλάδα", παρακαλώ πατήστε εδώ

  • ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΗΜΕΡΙΔΙΑ ΕΛΙΟΣ: 19 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2020 - ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

    Το ΕΛ.Ι.ΟΣ θα πραγματοποιήσει επιστημονική ημερίδα με θέμα "Οι σημαντικότερες ανακοινώσεις των συνεδρίων IOF-ESCEO 2020, ASBMR 2020, ECTS 2020" στις 19 Δεκεμβρίου 2020 στο ξενοδοχείο Mediterranean Palace, στη Θεσσαλονίκη. Η ημερίδα θα πραγματοποιηθεί υβριδικά.

     

    Για να κατεβάσετε το χορηγικό πακέτο, παρακαλώ πατήστε εδώ

  • Ομιλίες από τη διαδικτυακή επιστημονική συνάντηση ΕΛΙΟΣ-ΕΕΜΜΟ "Φθινοπωρινές Ημέρες Οστεοπόρωσης"

    Η διαδικτυακή κοινή επιστημονική συνάντηση ΕΛΙΟΣ - ΕΕΜΜΟ "Φθινοπωρινές Ημέρες Οστεοπόρωσης" παρουσιάζεται στο επίσημο κανάλι του Ελληνικού Ιδρύματος Οστεοπόρωσης στο youtube.
     
    Μπορείτε να παρακολουθήσετε τις ομιλίες και τα περιστατικά στο παρακάτω link:
     
  • ΕΓΚΡΙΣΗ ΤΟΥ EMA ΓΙΑ ΤΟ EVENITY (ROMOSOZUMAB) ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΠΑΝΕΞΕΤΑΣΗ

    Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων (ΕΜΑ) γνωμοδότησε τελικά θετικά για την έγκριση του Evenity (Romosozumab) μετά από επαναξιολόγηση της αρχικής του αρνητικής απόφασης τον Ιούλιο 2019. Η ένδειξη χορήγησης είναι περιορισμένη σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με σοβαρή οστεοπόρωση και αυξημένο κίνδυνο κατάγματος.

     

    Για να κατεβάσετε την απόφαση του EMA, παρακαλώ πατήστε εδώ

seractil 1016x130

Κατευθυντήριες γραμμές για τη διάγνωση & αντιμετώπιση της οστεοπόρωσης στην Ελλάδα

Κατευθυντήριες γραμμές για τη διάγνωση & αντιμετώπιση της οστεοπόρωσης στην Ελλάδα

Το ΕΛΙΟΣ παρουσιάζει τις νέες κατευθυντήριες γραμμές για τη διάγνωση & αντιμετώπιση της Οστεοπόρωσης στην Ελλάδα για το έτος 2017. Στη παρούσα έκδοση γίνεται µια κριτική προσέγγιση των νεότερων διαγνωστικών µεθόδων για τις διαταραχές του οστικού µεταβολισµού συζητούνται οι αλλαγές της θεραπευτικής στρατηγικής και παρουσιάζονται τα νεότερα δεδοµένα για την αποτελεσµατικότητα και ασφάλεια των φαρµάκων που δρουν στο σκελετό, όπως επίσης και για τους διατροφικούς παράγοντες και το ρόλο της άσκησης.

 

Κλινικές Οδηγίες για τη σωστή χρήση Ασβεστίου & Βιταμίνης D

Κλινικές Οδηγίες για τη σωστή χρήση Ασβεστίου & Βιταμίνης D

Το Ελληνικό Ίδρυµα Οστεοπόρωσης στις αρχές του 2018 παρουσίασε τις νέες κατευθυντήριες γραµµές για την αντιµετώπιση της Οστεοπόρωσης στην Ελλάδα. Τα τελευταία όµως χρόνια και ιδιαίτερα το 2018 υπήρξε ένας καταιγισµός µελετών, συστηµατικών ανασκοπήσεων και µετα-αναλύσεων σχετικά µε το ρόλο του ασβεστίου και ιδιαίτερα της βιταµίνης D για την σκελετική και εξωσκελετική υγεία του ανθρώπου. Με αυτά τα δεδοµένα αποφασίσαµε να αναθέσουµε σε έγκριτους και πεπειραµένους συναδέλφους να παρουσιάσουν εισηγήσεις για την επίδραση του ασβεστίου και της βιταµίνης D στο σκελετό, µύες, κύηση-γαλουχία, νεφρική νόσο, εξωσκελετικά, καθώς, επίσης και τις µεθόδους προσδιορισµού της D.

Φάρμακα που επηρεάζουν την οστεοενσωμάτωση των εμφυτευμάτων & την πώρωση των καταγμάτων

Φάρμακα που επηρεάζουν την οστεοενσωμάτωση των εμφυτευμάτων & την πώρωση των καταγμάτων

Η µακράν συχνότερη χειρουργική ορθοπαιδική πράξη είναι η τοποθέτηση υλικών – εµφυτευµάτων είτε για την αντικατάσταση κατεστραµµένων αρθρώσεων (προθέσεις-αρθροπλαστικές) είτε για την οστεοσύνθεση καταγµάτων είτε για την επίτευξη αρθροδέσεων (πλάκες, βίδες, ήλοι). Σε κάθε περίπτωση η επιτυχία της εγχείρησης εξαρτάται πρωταρχικά από την πολύπλοκη διαδικασία της ενσωµάτωσης που είναι ανάλογη εκείνης της πώρωσης των καταγµάτων και της συνένωσης των νεκρών υλικών µε τον ζώντα ιστό, τα οστά. Η διαδικασία αυτή που πετυχηµένα ονοµάζεται οστεοενσωµάτωση είναι υψίστης σηµασίας για την άµεση και µακροχρόνια επιτυχία της χειρουργικής πράξης.

Οστική διαταραχή κάτωθεν της βλάβης στην Κάκωση Νωτιαίου Μυελού

Οστική διαταραχή κάτωθεν της βλάβης στην Κάκωση Νωτιαίου Μυελού

Η αιφνίδια απώλεια κινητικής λειτουργίας σε τµήµατα του νωτιαίου µυελού, οδηγεί σε ακινητοποίηση και περιπλέκεται από οστική διαταραχή και κατάγµατα κάτω από το επίπεδο της βλάβης. Παρά τον αυξηµένο αριθµό παραγόντων κινδύνου σε αυτούς τους πληθυσµούς δεν υπάρχουν κατευθυντήριες οδηγίες σχετικά µε τις µετρήσεις οστικής πυκνότητας και επιπλέον δεν υφίσταται ουσιαστικά σύστηµα κατάταξης ανάλογο µε αυτό των µετεµµηνοπαυσιακών γυναικών. Στη διεθνή βιβλιογραφία οι ασθενείς αυτοί κατατάσσονται σύµφωνα µε τα κριτήρια κατά WHO για τις µετεµµηνοπαυσιακές γυναίκες.

Φυσικοθεραπευτική διαγνωστική προσέγγιση και αποκατάσταση υπερηλίκων ασθενών με σύνδρομο ευπάθειας

Φυσικοθεραπευτική διαγνωστική προσέγγιση και αποκατάσταση υπερηλίκων ασθενών με σύνδρομο ευπάθειας

Ένας συνεχώς επιστηµονικό πρόβληµα που συνδέεται άµεσα µε την εκρηκτική αύξηση του αριθµού των υπερηλίκων ατόµων, ιδίως στις ανεπτυγµένες χώρες, είναι το σύνδροµο της ευπάθειας, το οποίο αποτελεί κατά τη γνώµη µας την πιο σωστή απόδοση του όρου «Frailty». Το σύνδροµο της ευπάθειας αποτελεί σήµερα έναν από τους βασικότερους στόχους της παθολογίας της τρίτης ηλικίας ή µε άλλα λόγια της γηριατρικής. Το σύνδροµο αυτό αφορά ιδιαίτερα τους επιστήµονες που ασχολούνται µε τις παθήσεις του µυοσκελετικού συστήµατος, γεγονός που κατά εύλογο τρόπο ενδιαφέρει και τις µονογραφίες του ΕΛΙΟΣ. Στην παρούσα έκδοση γίνεται προσπάθεια θεωρητικής και πρακτικής προσέγγισης του συνδρόµου ευπάθειας από φυσικοθεραπευτικής άποψης.

Ηλικιοεξαρτώμενες μεταβολές του φλοιώδους οστού

Ηλικιοεξαρτώμενες μεταβολές του φλοιώδους οστού

Η συµµετοχή των ποιοτικών µεταβολών του φλοιώδους οστού στην οστική αντοχή αποτελεί θέµα όχι µόνο εργαστηριακής, αλλά και κλινικής έρευνας την τελευταία δεκαπενταετία. Η κατανόηση τόσο των µεταβολών του φλοιώδους οστού σε οστεοπορωτικούς ασθενείς, όσο και η κλινική του σηµασία συµβάλλει στον καλύτερο σχεδιασµό θεραπειών για την πρόληψη των οστεοπορωτικών καταγµάτων, ιδίως του περιφερικού σκελετού.

Οξειδωτικό Στρες & Μεταβολικά Νοσήματα των Οστών

Οξειδωτικό Στρες & Μεταβολικά Νοσήματα των Οστών

Γεώργιος Λάμπρου

Αθήνα 2016

 

Η παρούσα μονογραφία ασχολείται με τη σημασία του οξειδωτικού στρες στις φυσιολογικές διεργασίες του μυοσκελετικού συστήματος καθώς, επίσης, και στην παθογένεση νοσημάτων που αφορούν στο σύστημα αυτό. Το θέμα έχει λάβει ιδιαίτερες διαστάσεις τις τελευταίες δεκαετίες με επέκταση σε προτάσεις εφαρμογών στην αντιμετώπιση μυοσκελετικών νοσημάτων.

Ο ρόλος του οστεοκυττάρου στην οστική απώλεια από ακινητοποίηση

Ο ρόλος του οστεοκυττάρου στην οστική απώλεια από ακινητοποίηση

Αντώνιος Πατρέλης, Εύα Κασσή

Αθήνα 2016

 

Τα τελευταία χρόνια υπάρχει ένα συνεχώς αυξανόμενο ενδιαφέρον για τη μελέτη του φυσιολογικού ρόλου του οστεοκυττάρου καθώς, επίσης, και για τις διαταραχές στη λειτουργία του.
Εκτός από το γενικό ενδιαφέρον σχετικά με το οστεοκύτταρο έχουν αναπτυχθεί έντονες προσπάθειες για την παρέμβαση στη λειτουργία του οστεοκυττάρου σε ειδικές παθολογικές καταστάσεις όπως είναι η αδυναμία του μυϊκού συστήματος και της νευρομυϊκής λειτουργίας.
Στην παρούσα μονογραφία του ΕΛΙΟΣ γίνεται προσπάθεια να εξηγηθούν οι νεότερες αντιλήψεις της λειτουργίας του οστεοκυττάρου και η συσχέτισή του με τη μηχανική φόρτιση των οστών.

Διάχυτη Ιδιοπαθής Σκελετική Υπερόστωση-DISH

Διάχυτη Ιδιοπαθής Σκελετική Υπερόστωση-DISH

Δημήτριος Πάλλης, Ιωάννης Τριανταφυλλόπουλος

Αθήνα 2016

 

Η παρούσα μονογραφία ασχολείται με ένα αρκετά συχνό νόσημα του σκελετού για το οποίο θεωρούμε ότι δεν έχει δοθεί μέχρι τώρα η δέουσα σημασία. Η διάχυτη ιδιοπαθής σκελετική υπερόστωση συνοδεύεται, κατά κανόνα, από θορυβώδη κλινικά ενοχλήματα ενώ σε πολλές περιπτώσεις οδηγείται σε λανθασμένους θεραπευτικούς χειρισμούς λόγω της εσφαλμένης διάγνωσης. Τόσο η ραχιαλγία όσο και η κύφωση της θωρακικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης που κατά κανόνα συνοδεύουν το νόσημα απαιτούν συνδυασμένη φαρμακευτική αλλά και μη φαρμακευτική αγωγή, θέματα που περιγράφονται στη μονογραφία αυτή.

Ιατρικοί όροι & ορισμοί στα μεταβολικά νοσήματα των οστών

Ιατρικοί όροι & ορισμοί στα μεταβολικά νοσήματα των οστών

Γεώργιος Π.Λυρίτης, Σταυρούλα Ρίζου

Αθήνα 2015

 

Τα Μεταβολικά Νοσήματα των Οστών παρουσιάζουν μία σημαντική διάδοση στους επιστήμονες των Βιοϊατρικών κλάδων καθώς επίσης και στους κλινικούς ιατρούς που ασχολούνται με το πεδίο αυτό. Από πολλά χρόνια έχει γίνει προσπάθεια ανεύρεσης και καθιέρωσης μίας ελληνικής ιατρικής ορολογίας η οποία να έχει στενότερη σχέση με τον ορισμό του ιατρικού όρου και να μην συγχέει την ξενόγλωσση με την ελληνική διατύπωση.

Πρόβλεψη καταγματικού κινδύνου σε οστεοπορωτικούς ασθενείς. Εγχειρίδιο χρήσης της Ελληνικής έκδοσης του Αλγόριθμου FRAX®

Πρόβλεψη καταγματικού κινδύνου σε οστεοπορωτικούς ασθενείς. Εγχειρίδιο χρήσης της Ελληνικής έκδοσης του Αλγόριθμου FRAX®

Δημήτριος Στεφανόπουλος, Σταυρούλα Ρίζου, Γεώργιος Π.Λυρίτης

Αθήνα 2012

 

Με ιδιαίτερη χαρά το ΕΛΙΟΣ παρουσιάζει το εγχειρίδιο χρήσης της ελληνικής έκδοσης του Αλγορίθμου του FRAX® και ελπίζει ότι με τον τρόπο αυτό διευκολύνεται η σωστή εφαρμογή της διαγνωστικής και θεραπευτικής προσέγγισης της οστεοπόρωσης. Το πρόσφατο εκδοθέν πρωτόκολλο συνταγογράφησης της οστεοπόρωσης από τον ΕΟΦ αποδέχεται και συνιστά την χρήση του Ελληνικού FRAX®.

Εγχειρίδιο συστάσεων για τον Σχεδιασμό και την Εκτέλεση Κλινικών Μελετών

Εγχειρίδιο συστάσεων για τον Σχεδιασμό και την Εκτέλεση Κλινικών Μελετών

Χ.Γ Μάνδρας, Β.Βαζαίου, Ε.Τέρπος, Θ.Καραχάλιος, Δ.Β.Παναγιωτάκος, Ε.Φούζα, Χ.Λιονής, Γ.Π.Λυρίτης, Σ.Τσιόδρας, Δ.Μητρόπουλος, Ι.Ν. Υφαντόπουλος

Αθήνα, 2011

 

Το εγχειρίδιο αυτό με ιδιαίτερη χαρά περιλαμβάνεται στη σειρά εκδόσεων “Μονογραφίες ΕΛΙΟΣ” και αποτελεί μια συνοπτική παρουσίαση των εισηγήσεων που έγιναν κατά τη διάρκεια του διήμερου Σεμιναρίου με τίτλο “Σχεδιασμός και Διεξαγωγή Κλινικών Μελετών” στην Αίγλη Ζαππείου στις 17 και 18 Δεκεμβρίου 2010.  

Ο Μεταβολισμός του Μαγνησίου και οι Διαταραχές του

Ο Μεταβολισμός του Μαγνησίου και οι Διαταραχές του

Αικατερίνη Σπυροπούλου

Εύα Κασσή

Αθήνα, 2011

 

Οι διαταραχές του μεταβολισμού των μετάλλων αποτελεί ένα ιδιαίτερο κεφάλαιο στην κλινική αντιμετώπιση των παθήσεων του μυοσκελετικού συστήματος. Εκτός από τις γνωστές διαταραχές του μεταβολισμού του ασβεστίου, το μαγνήσιο, παρόλο που κυκλοφορεί σε μικρότερες ποσότητες, φαίνεται ότι παίζει ένα σημαντικό ρόλο στην ομοιοστασία των οστών, ενώ έχει πολλαπλές δράσεις και σε άλλες λειτουργίες του οργανισμού. Η παρούσα μονογραφία έρχεται να συμπληρώσει την υπάρχουσα ελληνική ιατρική βιβλιογραφία, προσφέροντας τις νεότερες εξελίξεις πάνω στην παθοφυσιολογία της οστικής νόσου και την θεραπεία των παθήσεων του μυοσκελετικού συστήματος.


Για να κατεβάσετε το pdf.πατήστε εδώ

Πειραματικά Πρότυπα Οστεοπόρωσης

Ανδρική Οστεοπόρωση

Ισμήνη Α.Δοντά

Παύλος Π. Λελόβας

Αθήνα, 2011

 

Οι σημαντικότερες πρόοδοι στις ιατροβιολογικές επιστήμες έχουν βασισθεί σε πειραματικές μελέτες σε Ζωικά Πρότυπα. Στον τομέα των νοσημάτων του σκελετού και ειδικότερα στο σύνδρομο της Οστεοπόρωσης, η συμβολή των πειραματικών μελετών έχει παίξει καθοριστικό ρόλο στην κατανόηση της αιτιοπαθογένειας, της διάγνωσης αλλά και της αντιμετώπισής της. Υπήρχε ομολογουμένως ένα κενό στην Ελληνική Ιατρική Βιβλιογραφία πάνω στην μεθοδολογία της χρησιμοποίησης των Ζωικών Προτύπων για την έρευνα των παθήσεων του σκελετού και ειδικότερα της οστεοπόρωσης. Η παρούσα Μονογραφία θα βοηθήσει τους Έλληνες Συναδέλφους στην προσπάθειά τους να εκπληρώσουν τους ερευνητικούς τους σκοπούς με την εφαρμογή τους σε Ζωικά Πρότυπα.


Για να κατεβάσετε το pdf.πατήστε εδώ

Αυτοάνοσοι Μηχανισμοί Οστεοκλαστογένεσης

Αυτοάνοσοι Μηχανισμοί Οστεοκλαστογένεσης

Γεώργιος Μπάιλας

Εύα Κασσή

Αθήνα, 2010

 

Το θέμα που διαπραγματεύεται η Μονογραφία «Αυτοάνοσοι μηχανισμοί οστεοκλαστογένεσης» είναι εξαιρετικά επίκαιρο, και επιδιώκει να δώσει απαντήσεις σε πολλές μέχρι σήμερα αδιευκρίνιστες πλευρές των μηχανισμών γένεσης και λειτουργίας των οστικών κυττάρων. Η συγγραφή της Μονογραφίας αυτής αποδεικνύει το ενδιαφέρον του ΕΛΙΟΣ στην κατανόηση των μηχανισμών δράσης των οστικών κυττάρων, με θεωρητικές και πρακτικές εφαρμογές στην θεραπεία των Μεταβολικών Νοσημάτων των Οστών και ειδικότερα της Οστεοπόρωσης. Τα τελευταία χρόνια οι γνώσεις αυτές έχουν και πρακτικά αξιοποιηθεί με την χρήση νεότερων φαρμακευτικών προïόντων που δρουν σε διαφορετικούς στόχους π.χ. στο δίπολο RANK/RANKL/ OPG, στην σκληροστείνη, στην καθεψίνη κ.ο.κ. Ελπίζουμε ότι η προσπάθεια αυτή θα επισύρουν το ενδιαφέρον του επιστημονικού κόσμου της πατρίδας μας, και ότι έτσι θα διευκολυνθεί η ενδεικνυόμενη αλλά και η ορθολογιστική χρήση των φαρμακευτικών μέσων στην θεραπεία της Οστεοπόρωσης. Η επιπλέον συνεχώς επεκτεινόμενη εφαρμογή των γνώσεων (και των σχετιζόμενων φαρμάκων) στην πρόληψη και αντιμετώπιση των οστικών μεταστάσεων από σοβαρά κακοήθη νοσήματα π.χ. του μυελώματος, του καρκίνου του μαστού και του προστάτη ανοίγει νέους ορίζοντες για την βελτίωση της πρόγνωσης και επιβίωσης από τα νοσήματα αυτά.

Ελπίζουμε ότι και στο μέλλον το Ελληνικό Ίδρυμα Οστεοπόρωσης θα έχει την δυνατότητα να συμβάλλει ουσιαστικά στην συνεχιζόμενη Ιατρική Εκπαίδευση των Ελλήνων Ιατρών, άσχετα αν η προσπάθεια αυτή δεν έχει την συμπαράσταση του κρατικού φορέα που λογικά επιβάλλεται να είναι υπεύθυνο για την Υγεία των Πολιτών αλλά και την σωστή και ορθολογιστική χρήση των ιατρικών γνώσεων και των επιστημονικών εξελίξεων.


Για να κατεβάσετε το pdf.πατήστε εδώ